Historia okresu powojennego
Po wojnie ludność miejscowa ofiarnie pracując nad poprawieniem swego bytu działała również w kierunku zachowania kultury i tradycji.
Swoją działalność wznawia klub sportowy „Jedność” założony w 1929r., który skupiał mieszkańców obu Podmokli. Zawodnicy od 60 lat rozgrywają mecze w ramach ogólnopolski ligi na poziomie klasy A i B. Rozgrywki odbywają się na boisku sportowym w Podmoklach Wielkich.
Życie społeczne wsi skupiało się w jednej izbie wiejskiego domu mieszkalnego, w którym jedno pomieszczenie zajmowała również OSP. Z czasem konieczne stało się powstanie obiektu, który spełniałby oczekiwania mieszkańców pod kątem życia społecznego. W tym celu rozpoczęto w latach 80-tych w czynie społecznym budowę sali wiejskiej wraz z remizą strażacką i zapleczem, w którym umieszczono dwu oddziałowe przedszkole. Po czterech latach zakończono pracę w stopniu pozwalającym na jego użytkowanie. Natomiast pozostały jeszcze prace związane z jego wykończeniem co pozwoli na jego pełne i bezpieczne użytkowanie zgodne z oczekiwaniami mieszkańców.
W drugiej połowie lat 80-tych rozpoczęto gazyfikacje wsi. W tym celu zawiązał się Społeczny Komitet Gazyfikacji Wsi. Prace trwały ponad dwa lata przy ogromnym zaangażowaniu i trudzie mieszkańców, którzy na ten cel wpłacali środki finansowe a także wykonywali przy izolacji rur i ich układaniu.
Także telefonizację Podmokli Wielkich przeprowadzono w podobny sposób poprzez społeczne prace mieszańców.
W tym samym czasie mieszkańcy Podmokli Małych i Wielkich podjęli się wybudowania w czynie społecznym kościoła filialnego Parafii Babimost . Kościół ten pod wezwaniem Św. Józefa Robotnika został usytuowany pomiędzy Podmoklami Wielkimi i Małymi.
Ewenementem na skalę kraju było istnienie i funkcjonowanie Spółki Wodociągowej, która powstała już w 1933r. budując we wsi hydrofornię i sieć wodociągową. Członkami spółki byli mieszkańcy Podmokli Wielkich. Swoją działalność zakończyła dopiero w 2004 r. wraz z powstaniem nowoczesnej hydroforni gminnej, do której podłączono podmoklańska sieć wodociągowa.
Wielkim wydarzeniem dla społeczności obu wsi było 75-lecie istnienia szkoły polskiej, które spowodowało, że mieszkańcy czynnie włączyli się w akcje szkoły ocalenia dziedzictwa kulturowego Podmokli Małych i Wielkich. Zgromadzono wiele cennych dokumentów, zdjęć, przedmiotów użytku codziennego, które wyeksponowano w Izbie Pamięci utworzonej w szkole. Mieszańcy naszej wsi bardzo aktywnie uczestniczyli w tworzeniu Skansenu Urządzeń i Maszyn Rolniczych usytuowanego również przy szkole.
Ważne postacie historyczne
Franciszek Sarnowski (04.10.1911 – 11.01.1940) - ukończył niemiecką szkołę powszechną, następnie pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa. W 1929 roku rozpoczął naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Rogoźnie, a po jej ukończeniu (1934) odbył roczną praktykę pedagogiczną w Toruniu. W 1935 prowadził działalność kulturalną w rodzinnych Skajbotach (m.in. jako nauczyciel muzyki), a od stycznia 1936 roku był nauczycielem i kierownikiem szkoły polskiej (prywatnej) w Podmoklach Wielkich. Jako młody nauczyciel okazał się wszechstronnie uzdolniony, umiejąc zaskarbić sobie miłość i szacunek całego środowiska polskiego. Był zdolnym organizatorem, przywódcą i z prawdziwego zdarzenia działaczem polskich organizacji kulturalno-oświatowych. Był inicjatorem powołania chóru młodzieżowego "Lutnia", organizował kursy sportowe, obozy i wycieczki, zaangażował się w działalność polskiego harcerstwa. Był pierwszym hufcowym drużyn skautowych Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech (ZHPwN) na terenie babimojsko-międzyrzeckim. W październiku 1936 otrzymał stopień podharcmistrza, opiekował się drużynami w Podmoklach Małych i Podmoklach Wielkich, był członkiem Zarządu Głównego ZHPwN i jego skarbnikiem (1937-1939). 1 września 1939 roku został aresztowany przez gestapo w szkole w Podmoklach Wielkich. Był więziony w Kargowej, następnie w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. W czasie prac budowlanych spadł z dachu i został pobity przez strażników, zmarł wkrótce wskutek odniesionych obrażeń. Pośmiertnie odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1959), a jego imię nadano Sali Wiejskiej oraz Szkole Podstawowej w Podmoklach Małych.
Stanisław Trocholepszy – rolnik, działacz narodowy. Był założycielem miejscowego Koła Związku Polaków w Niemczech i współtwórca szkoły polskiej w Podmoklach. Był współzałożycielem i członkiem zarządu miejscowego Kółka Rolniczego. Był także współzałożycielem i członkiem rady Banku Ludowego w Babimoście. Był przewodniczącym rady szkolnej od chwili powstania szkoły polskiej.
Franciszek Weiman – w okresie przedwojennym był działaczem wielu organizacji społecznych działających we wsi , użyczył swój grunt dla klubu sportowego.
Franciszek Taberski – użyczył pomieszczenie we własnym budynku mieszkalnym z przeznaczeniem na szkołę Polską.
Specyficzne nazwy.
staw – kalawa
wgłębienie terenu – kojta
wąskie przejście między gospodarstwami - gaska
nazwy pól: szczyrki, belwice, pod rzykum, na kuncie, pod stróżko.
busia – babcia
nicpoty – niegrzeczny
żgak - kolec
Region Kozła Sprewa-Nysa-Bóbr Urząd Marszałkowski
starostwo
lubuski2
zrzeszenie prezydentow burmistrzow wojtow logo poziome

Loty do Warszawy

Gazeta Lubuska
REGION KOZŁA SPREWA-NYSA-BÓBR URZĄD MARSZAŁKOWSKI  POWIAT ZIELONOGÓRSKI LUBUSKI URZĄD WOJWÓDZKI

ZRZESZENIE GMIN
WOJEWÓDZTWA LUBUSKIEGO

LUBUSKIE LOTNISKO

GAZETA LUBUSKA

Herb Babimostu
 logobeztla film babimost2 filmoteka  fb
NASZE SYMBOLE LOGO BABIMOSTU FILM PROMOCYJNY WIRTUALNY SPACER

FILMOTEKA GMINNA
20 publikacji

FACEBOOK